Bilim ile gelen cehalet


#1

Asimov, “Tam şu anda hayatın bence en üzücü tarafı, bilimin bilgiyi biriktirme hızının, toplumun bilgelik edinme hızından daha fazla olmasıdır.” der. Mail kutuma düşen bu söz üzerinde kafamda oluşan soruları uzatmadan sıralayayım cevaplarınızı merak ediyorum.

  • Bilim tüm zamanlar boyunca mı insanlardan hızlı ilerledi. Yoksa bu bir kar topu etkisi olarak bir yerden sonra mı anlaşılmaz oldu?
  • Bilim bu hızla ilerlemeye devam edecek ve biz bu hız karşısında yenik düşüp bir noktadan sonra tamamen cahil mi kalacağız?
  • Şuan içinde bulunduğumuz cehaletlerin tamamı için kendimizi bilime yetişememek ile suçlayabilir miyiz?
  • Şuan içinde bulunduğumuz bilgesizlik durumları daha eski bir bilimin, insanların kontrolünden çıkmış olması olabilir mi?
  • Son olarak bilim ile gelecek bilgelik, aslında daha büyük bir cehaletin habercisi midir?

#2

Aslında bu süreçte ivme olarak artık dikey uzmanlıklardan ziyade, yatay da bilgi güncellemek gereken bir eğitim sistemi kullanmak zorunluluğu doğuyor.
Hızlı gelişimi sağlayan bu dikey uzamnlıklar oldu. Beş parmağın birine odaklanan bir kişi diğer parmaklardan cahil kalmaya itilmek durumunda kaldı. Sonuç ve üretilen bilgiler havuza toplandı ve günümüz teknolojisi ortaya çıktı.

Bu durumda artık parmaklar arası etkileşim yani disiplinler arası buluşlara yönelmesi gereken bir bilim ortamı içerisinde rekabet gelişiyor.
Akadamik yönde birazda bu yüzden örn. yüksek lisans ortaya çıkarmak artık daha kademeli, zor, prosedürlü. Olması gereken de buydu diye düşünüyorum.

İletişim olanaklarında bilgiye erişme ve ortaya koyma hızı kar topu etkisi yaptı dersek yeridir.